Fuat Böge
Farklı, orijinal, ilginç ve faydalı bakış açıları sunabilmek, iletişimdeki güçtür.

Kumdan kaleleri bilirsiniz. Saatlerce uğraşırsınız o kaleyi inşa etmek için. Sonra küçük bir dalga koynuna alıp onu uzaklaşır sessizce. Ardından bakakalırsınız sadece. “Hayat, büyük acıların içine saklanmış küçük mutluluklardır” nerede okuduğumu tam olarak hatırlayamıyorum ama çok etkilendiğimi itiraf etmeliyim… O gün bu gündür küçük mutluluklar inşa etmiştim kendime. Tıpkı kumdan kaleler gibi. Ama benim o küçük mutluluklarımın sonu da kum kaleciklerine benzedi. Kıyılarıma vuran her dalga mutluluğumdan birer parça götürdü giderken. Sonra… Sonra baktım ki hiç bir şey kalmamış elimde. Ve sonunda her şeye küskün biri olup çıkmışım. Dünya benim için dönmekten vazgeçmemiş. Ben ki onun gözünde çölde bir kum tanesi. İnsanlar ben üzgünüm diye gülümsemekten vazgeçmemiş. Ve en önemlisi kalbim bunca acıya rağmen hayata küsüp atmaktan vazgeçmemiş. Düzen aynı düzen. Her şey dün bıraktığım yerden devam ediyor. Yazmayı bıraktım önce. Elinden oyuncağı alınan küçük çocuklar gibi kalakalmıştım ortada. Sonra baktım ki dünya hala dönüyor. Film kaldığı yerden devam ediyor. Üstelik aynı oyuncular ve aynı senaryoyla. Sonra, sonra dedim ki kendime şarkıdaki gibi “yine yine yine yeniden” “MERHABA HAYAT”!!!