Yüreklerin Limanıyım Ben
Zorluklardır hayatı güzelleştiren. Hüzünlerdir insanı olgunlaştıran. Ayrılıklardır sevgiyi anlamlandıran. Gülümsemeyi öğreten tatlı bir bakıştır sessiz sabahlarda. Ayrılık gelip kapıya dayanınca her şeyin bir kez daha kıymetini bilmektir sevdiğinden ayrılmak… Bir kez daha dertli bir soluk almaktır için yanarak. Ayrılık sevginin kıymetini tekrar anlamaktır. Zorlukların basitliğini bir kez daha görmektir karanlık gecelerde. Bir kor daha atıp içine, sessizce yürümektir ayrılık, soğuk ve kimsesiz kaldırımlarda! Hayatı bir daha acımasızca öğrenmektir. Bir sonun başlangıcıdır ürkütücü gecelerde. Ayrılık, bir kez daha korkmaktır sevgiden. Küçük bir çocuğun köpekten korktuğu gibi. Kimsesizler şehrine ayak basmaktır. Feleğin süzgecinden ağır bir şekilde geçmektir. Boğazını patlatarak haykırmaktır sevgini tüm dünyaya. İsyan etmektir ayrılık, güneşin her doğuşunda. Sevgini özlemektir canın acıyarak. Bir yudum kahveye hasret kalmak gibidir sevgiye hasret kalmak. Bağımlısı olmuşsundur sevginin. Esrarkeşten bir farkın kalmamıştır. Tek fark senin ilacının yanında olmamasıdır. O doyasıya içine çeker sevdiğini. Ama sen yapamazsın çünkü ilacın yanında yok. Çoktan çekip gitmiştir, seni acılar denizinde bırakarak. Heyecanını almıştır ayrılık gemisinin siyah ve tozlu dumanı. Her şeyini alıp götürmüştür o siyah duman. Benliğin, yaşamın, gülüşün, hayatın, sevinçlerin, hepsi o siyah dumana karışarak gitmiştir. Seni seviyorumlar gitmiştir. Bir toz bulutu gibi. Arkada sadece izini bırakmıştır. Hiç silinmeyecek olan o izi, alnına sürüp gitmiştir acımasızca. Onun gitmesiyle birlikte yeni açan gonca solmuştur. Seviyor mu? Sevmiyor mu? diye yaprakları bir bir koparılan papatyalar, hayata küsmüştür o gemi limandan kalkınca. O güzelim papatyalar göstermez oldular yüzlerini. Her şey, o ayrılık, gemiyle birlikte bir toz bulutu halinde gitti bir bir. Her şeyimi götürdü o gemi. Tüm varlığımı çaldı benden. Hayatımın anlamını hiç acımadan götürdü. Sevgimi koparıp aldı benden. Sevgimi acımasızca koparıp aldı. Beni büyük bir çukurun içine atıp gitti. Beni, yalnızlık limanına terk edip gitti. Yalnızlık limanında terk edip gitti.
Fuat Böge 
Yorum bırakın